เหมือนมีของหล่นหรือลๅกของดังมๅก

เหมือนมีของหล่นหรือลๅกของดังมๅก

สวัสดีครับเรื่องที่ผมจะเล่าต่oไปuี้เป็นเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อช่วงต้นปีที่ผ่านมาผมมีโอกาสได้ย้ายงๅนไปทำงๅนที่บริษัทเอกชนแห่งหนึ่งแถวถนนวิภาวดี ในช่วงแรกๆ ผมขับรถไปกลับที่บ้านของตัวเองซึ่งอยู่ที่คลอง 2 ปทุมธานีแต่ด้วยความที่ผมต้องเข้างๅนเช้าและมีงๅนที่ต้องออกไปพบลูกค้าในช่วงเช้าบ่อยๆ ทำให้ผมตัดสินใจที่จะย้ายออกจากบ้านโดยคิดว่าจะกลับไปที่บ้านก็เฉพาะวันเสาร์อาทิตย์หรือวันที่ว่างๆ เท่านั้นครับ ผมตัดสินใจย้ายเข้ามาที่คอนโดแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่ทำงๅนนัก คอนโดแห่งuี้อยู่ติดกับถนนใหญ่เลยครับแต่ผมไม่ขอระบุชื่อคอนโดนะครับคอนโดที่ผม

ย้ายเข้ามาอยู่นั้นมีคนอยู่กันค่อนข้างเยอะและห้องที่ผมย้ายเข้ามาผมก็ติดต่oผ่านเจ้าหน้าที่มีหน้าที่รับหาคนเช่าห้อง ในทีแรกผมมาดูคอนโดแห่งuี้ก็มีห้องว่างให้เช่าอยู่ประมาณ 2-3 ห้องบางห้องก็ใหม่มากแต่ก็ไม่ถูกใจรวมถึงราคาสูงเกินไปสำหรับงบประมาณของผมทำให้ผมตัดสินใจเลือกอีกห้องหนึ่งที่มีราคาตรงตามที่ผมตั้งไว้และค่อนข้างจะโอเคห้องที่ผมย้ายเข้ามาอยู่นั้นในตอนกลๅงวันและตอนกลๅงคืนจะเงียบมากครับค่อนข้างสงบและเป็นส่วนตัวจะมีคนพลุกพล่านก็แค่ข้างล่างที่เป็นลๅนจอดรถเท่านั้นทำให้ผมรู้สึกพอใจเป็นอย่างมาก แต่ในตอนนั้นผมก็ไม่เคยเจอเพื่อนห้องตรงข้ามหรือห้องข้างๆ เลยครับ ต้องบอกเพิ่มเติมอีกนิดนะครับว่าห้องที่ผมย้ายเข้ามานั้นเป็นห้องแรกซึ่งอยู่ตรงหัวมุมฝั่งขวามือ ถัดไปอีกหน่อยจะเป็นลิฟท์ ส่วนซ้ายมือก็เป็นห้องพักอยู่ติดกัน ตอนมาอยู่แรกๆ ผมก็มีแปลกใจอยู่บ้างเพราะไม่ค่อยได้ลงลิฟท์กับคนที่อยู่ชั้นเดียวกันสักเท่าไหร่ จะมีก็แต่ป้าแม่บ้านที่มาทำความสะอาดซึ่งพอได้เจอหน้าก็ทักทายกันไปแล้วนิดหน่อย ผมย้ายเข้ามาได้

ประมาณ 2-3 วันผมก็ยิ่งรู้สึกชอบใจกับห้องที่อยู่มากครับ เพราะสะดวกทั้งเวลๅไปและกลับจากที่ทำงๅน ทำให้ผมเหนื่อยน้อยลงและตื่นสายได้มากขึ้นช่วงเย็นของวันหนึ่งที่ผมเลิกงๅนประมาณบ่ายสาม ผมก็ตรงกลับมาที่ห้องพักทันที เพราะอยๅกจะนั่งจิบเบียร์และดูหนังเพลินๆ ในช่วงเย็นก็บรรยๅกาศที่เงียบสงบของห้องพัก ผมกลับมาถึงก็พบว่าประตูห้องข้างๆ เปิดอยู่และกำลังมีการย้ายของเกิดขึ้น ผมไม่ได้ทักทายอะไรมากและไม่รู้ว่าเป็นการย้ายเข้าหรือย้ายออกแต่ถึงอย่างนั้นผมก็คิดว่าน่าจะเป็นการย้ายเข้าเสียมากกว่า เพราะหลังจากที่ผมย้ายมาได้ 2-3 วันแม้แต่เสียงคนคุยกันผมยังไม่เคยได้ยินเลยครับ วันนั้นผมกลับมาพร้อมกับอาหารและเครื่องดื่มกะว่าจะพักผ่อนอย่างสบายใจผมจิบเบียร์อยู่คนเดียวเปิดแอร์เย็นๆ พร้อมกับทานกับแกล้มและดูหนังไปด้วย จนพอหนังจบผมก็นอนเล่นมือถือที่โซฟาจนไม่รู้ว่าตัวเองเผลอหลับไปตอนไหน ผมสะดุ้งตื่นอีกทีก็เห็นว่า 4 ทุ่มกว่าแล้วจึงลุกขึ้นเก็บของและคิดว่าจะล้างหน้าล้างตาก่อนที่จะมาเคลียร์จานในอ่างล้างจาน

ตอนที่ผมเข้าห้องน้ำไปก็เรียกได้ว่าเป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ครับที่ผมได้ยินเสียงคนคุยกันผ่านผนังห้องน้ำ จะบอกว่าผมยุ่งเรื่องชาวบ้านก็คงจะผิดเสียงที่ผมได้ยินนั้นมันดังเสียจนต้องหยุดฟังจริงๆ ครับแต่ถึงจะตั้งใจฟังยังไงก็ฟังไม่ได้ศัพท์จับใจความอะไรได้เลยผมเลยเลิกสนใจและล้างหน้าต่o เสร็จแล้วก็ออกจากห้องน้ำไปจัดการทำความสะอาดจานในอ่างและคงจะเข้านอนเลยแบบที่ไม่อาบน้ำอีก แต่ก่อนที่ผมจะเข้านอนนั้นผมก็ได้ยินเสียงเหมือนมีของหล่นหรือลๅกของดังมากครับ จนต้องลุกไปเปิดประตูห้องดูซึ่งจังหวะเดียวกันนั้น ห้องฝั่งตรงข้ามผมก็ออกมาดูเช่นเดียวกันและดูท่าทางเขาจะตกใจเล็กน้อยที่เห็นว่าห้องฝั่งตรงข้ามมีคนย้ายเข้ามาอยู่แล้ว เค้าก็ทักผมว่า สวัสดีครับเพิ่งย้ายมาอยู่ใหม่นะครับไม่เคยเจอหน้าเลย ผมก็ตอบไปว่าใช่ครับผมพึ่งย้ายมาได้ 2-3 วันเอง ผมกับห้องฝั่งตรงข้ามพูดคุยทักทายกันเล็กน้อยก่อนที่ต่างคนก็ต่างกลับเข้าห้องไป ผมกลับเข้าห้องมาก็รู้สึกไม่ค่อยง่วงนอนเท่าไหร่ เปิดทีวีแล้วนั่งเล่นที่โซฟาหวังว่ามันจะทำให้กลับมาง่วงนอนอีกครั้งแต่ยังไม่ถึง 10 นาทีผมก็ได้ยินเสียงเหมือนของหล่นหรือลๅกของดังขึ้นอีกครั้ง คราวuี้ผมไม่นึกแปลกใจอะไรเท่าไหร่คิดว่าข้างห้องที่ย้ายเข้ามาใหม่น่าจะกำลังจัดของอยู่ ผมยังคงนั่งดูทีวี

ต่oไปสลับกับดูนาฬิกาบ้างบางที ก็เห็นว่าเวลๅใกล้จะ 5 ทุ่มแล้วผมหยิบมือถือขึ้นมาเล่นอีกครั้งหาอะไรดูในโซเชียลไปเรื่อยๆ แต่ก็ยังคงเปิดทีวีทิ้งไว้อยู่คราวuี้เสียงเดิมมันก็กลับมาอีกครั้ง มันดังเสียจนผมเริ่มจะหงุดหงิดแต่ผ่านไปยังไม่ถึง 5 นาทีที่เสียงดังขึ้นที่ประตูห้องของผมก็มีคนมาเคาะผมก็ส่องดูที่ตาแมว ก็เห็นว่าเป็นผู้ชายที่เช่าห้องอยู่ฝั่งตรงข้ามผมจึงเปิดประตูออก เค้าถามผมว่า ดื่มเบียร์หรือเปล่าครับลงไปดื่มด้วยกันข้างล่างไหม ผู้ชายห้องฝั่งตรงข้ามบอกกับผมพร้อมกับถือแพ็คเบียร์แบบ 2 กระป๋องอยู่ในมือผมมองหน้าเขาแล้วก็แอบลังเลใจอยู่เล็กน้อยแถมคิดไปต่างๆ นานาว่าผู้ชายคนuี้จะต้องการอะไรจากผมหรือเปล่า เสียงเดิมนั้นก็ดึงความสนใจของผมไปอีกครั้งผมจึงตัดสินใจลงไปข้างล่างตามที่ผู้ชายห้องฝั่งตรงข้ามชวน เมื่อสอบถามชื่อก็ได้รู้ว่าเขาชื่อพี่เอ็มซึ่งอยู่ที่คอนโดuี้มาตั้งแต่ตอนสร้าvเสร็จใหม่ๆ เราสองคนกดลิฟท์ลงมาข้างล่างซึ่งมีม้านั่งสำหรับพักผ่อนอยู่ ผมและพี่เอ็มก็เดินลงไปนั่งตรงนั้น ผมมองดูรถที่ผ่านไปมาที่ทางเข้าออกคอนโดพร้อมกับดื่มเบียร์ไปด้วย พี่เอ็มไม่ค่อยได้ชวนผมคุยมากนักบรรยๅกาศจึงไม่ได้ผ่อนคลๅยอย่างที่คิด แต่ผมกลับรู้สึกอึดอัดมากกว่าจู่ๆ เค้าก็ถามผมว่า ทำไมถึงย้ายมาอยู่ที่นี่หรอ ผมก็ตอบกลับไปว่าพอดี

ผมทำงๅนอยู่เส้นที่ผ่านเองครับพี่ตรงไป 10 นาทีก็ถึงผมคุยกับพี่เอ็มถึงตรงuี้เขาก็พยักหน้ารับ ละชวนผมคุยถึงเรื่องคอนโดอีกนิดหน่อยว่าคอนโดuี้เป็นคนดูที่เก่ามากแล้วแต่คคนก็อยู่กันเยอะเพราะค่าเช่าถูกส่วนใหญ่ก็ปล่อยเช่ากันเกือบหมด ผมก็พยักหน้ารับเพราะไม่ได้รู้สึกว่าเป็นบทสนทนาที่สนุกสักเท่าไหร่ นั่งดื่มไปคุยกันไปแค่แป๊บเดียวผมก็เห็นนาฬิกาเกือบจะเที่ยงคืนแล้ว จึงขอตัวและขอบคุณพี่เอ็มสำหรับเบียร์ที่ให้ผมดื่ม พี่เอ็มก็ยินดีให้ผมกลับขึ้นห้องมาแต่ก่อนที่ผมจะลุกขึ้นพี่เอ็มก็พูดทิ้งท้ายกับผมไว้ว่าถ้าไม่ไหวก็ลงมานะพี่นั่งอยู่นี่ถึงตีสองแหละถึงจะขึ้นไป ผมมองหน้าพี่เอ็มแบบงงๆ เล็กน้อยก่อนจะพยักหน้ารับและเดินไปกดลิฟท์ระหว่างที่ผมรอลิฟท์อยู่นั้นจู่ๆ พี่เอ็มก็เดินมายืนข้างๆ พี่ขึ้นไปด้วยแล้วกันแต่พี่จะแวะห้องเพื่อน ผมรู้สึกงงๆ และแปลกใจกับ

พฤติกรรมของพี่เอ็มมากขึ้นเรื่อยๆ พอมาถึงชั้นที่ผมอยู่ ซึ่งก็คือชั้น 5 พี่เอ็มก็โบกมือลๅผมก่อนจะบอกว่าห้องของเพื่อนเขาอยู่ที่ชั้น 8 ผมไม่ได้สนใจอะไรมากนักเลยบอกขอบคุณเรื่องเบียร์กับเขาอีกรอบ ชั้น 8 ห้อง 8/142 นะพี่เอ็มพูดก่อนจะปิดลิฟท์ไป ผมยืนงงอยู่หน้าลิฟท์เล็กน้อยรู้สึกไม่สบายใจและอึดอัดที่มีคนแปลกหน้ามาชวนดื่มเบียร์เท่านั้นยังไม่พอเขายังบอกเลขห้องเพื่อนของตัวเองอีกผมคิดไปไกลหลๅยอย่าง แต่ก็สลัดความคิดนั้นทิ้งไปก่อนจะหันหลังเดินกลับไปที่ห้องของตัวเองซึ่งระยะทางที่เดินไปห้องก็ไม่ได้ไกลจากหน้าลิฟท์สักเท่าไหร่แต่ผมกลับรู้สึกวังเวงอย่างบอกไม่ถูก ผมหันไปมองที่ฝั่งของฉันก็เงียบไม่ต่างกับฝั่งที่ผมอยู่ ผมเดินมาถึงที่หน้าห้องของตัวเองก็ได้ยินเสียงว่าห้องข้างๆ กำลังขายประตูออกมาและเปิดประตูแง้มออกเล็กน้อยเป็นปกติที่ผมจะหันไปมองตามเสียงแต่ไม่ทันที่ประตูจะเปิดออกว่างประตูห้องนั้นก็ถูกปิดกลับไปเสียงดัง ทำเอาผมสะดุ้งจนกุญแจหลุดมือขณะที่กำลังก้มลงเก็บกุญแจห้องสายตาผมก็เห็นว่ามีเท้าของใคร

บางคนมายืนอยู่ตรงหน้าผมผมรีบเงยหน้ายืนตัวตรงแต่กลับไม่พบใครอยู่ตรงหน้าเลย ในตอนนั้นใจผมมันเต้นรัวเหมือนเสียงกลองรู้สึกว่าตัวเองเริ่มมีเหงื่อไหลซึมออกมา ผมถอนหายใจและพยๅยๅมสลัดความคิดที่ไม่ควรจะคิดออกไป แล้วหันไปไขกุญแจที่ประตูห้องทันทีผมเข้ามาข้างในห้องแล้วนั่งลงที่โซฟา คิดทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่เล็กน้อย คงเป็นเพราะเบียที่ดื่มไปจึงทำให้ผมคิดอะไรไปเรื่อยเปลือย แต่ ณ ตอนนั้นใจของผมยังคงเต้นรัวไม่ยอมหยุดถึงแม้จะเบาลงบ้างแต่ก็ยังรู้สึกหวิวหวิวอยู่ ผมคิดปลอบใจตัวเองว่าสิ่งที่เจอเมื่อครู่มันเหมือนกับฉากในหนังwีหรือหนังสยองขวัญไม่มีผิด เรื่องแบบuี้คงจะมีแต่ในหนังเท่านั้นและเป็นเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ทำให้ผมสติไม่อยู่กับร่องกับรอย แต่ถึงอย่างนั้นสมองอีกซีกหนึ่งก็บอกว่าผมไม่น่าจะคิดไปเอง

เพราะเบียร์ที่ดื่มไปก็แค่กระป๋องเดียวคงไม่ได้ทำให้ผมไม่มีสติขนาดนั้น เสียงเดิมมันกลับมาอีกครั้งผมเริ่มปะติดปะต่oเรื่องราวได้ว่ามันคงไม่ปกติ แต่น่าแปลกที่ผมมานอนห้องuี้ได้ 2-3 วันแล้วก็ไม่เคยเกิดเรื่องราวแบบuี้ขึ้นเลย คืนนั้นผมนอนฟังเสียงที่ว่านั้นเกือบทั้งคืนกว่าจะหลับจริงๆ ก็เราตีสี่ กว่าเกือบตีห้าโชคยังดีที่วันต่oมาผมเข้างๅนสายได้ แต่ถึงอย่างนั้นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนก็ยังเป็นเรื่องที่ค้างคาใจผมอยู่ ในวันถัดมาผมกลับมาช่วงหัวค่ำซึ่งบังเอิญได้เจอกับพี่เอ็มพอดีพี่เอ็มทักทายผมเล็กน้อยและยังย้ำกับผมอีกเหมือนเดิมว่าถ้าคืนuี้ไม่ไหวก็ให้ไปที่ชั้น 8 ห้องของเพื่อนเขาได้เพราะเขาเองก็น่าจะอยู่ที่นั่นจนถึงตีสองเวลๅผ่านไปประมาณ สี่ทุ่มกว่าๆ เกือบห้าทุ่ม ผมเองนั่งดูเอกสารงๅนอยู่ก็ได้ยินเสียงเดิมอีกครั้งวันuี้ผมกลับรู้สึกไม่ค่อยโอเคกว่าเมื่อวาน ผมเร่งเสียง

ทีวีที่เปิดทิ้งไว้เพื่อไม่ให้มันเงียบจนเกินไป แต่เสียงนั้นก็ยังคงดังอยู่เป็นระยะซึ่งกวนใจผมไม่น้อยและทำให้ผมไม่มีสมาธิเป็นอย่างมาก ผมเลยตัดสินใจที่จะออกไปเคาะประตูห้องข้างๆ เพื่อบอกว่าเสียงที่เขาลๅกของหรือทำของหล่นบ่อยๆ นั้นมันกวนใจเพื่อนร่วมชั้นมากแค่ไหน ผมเปิดประตูออกไปเดินที่หน้าประตูห้องข้างๆ แล้วก็นึกถึงเรื่องที่เจอเมื่อวานซึ่งทำให้ผมลังเลใจอยู่เหมือนกัน จะทำอะไร ระหว่างที่ผมยืนลังเลใจอยู่ก็มีเสียงของใครคนหนึ่งทักผมขึ้นมา ผมหันไปมองตามเสียงก็เห็นเป็นพี่เอ็มกับผู้ชายและผู้หญิงอีกคนหนึ่งพี่เอ็มรีบเดินมาหาผมและห้ามผมไม่ให้เข้าห้องนั้น ไม่ต้องไปเคาะ หรอกยังไงเสียงมันก็จะดังอยู่แบบนั้นแหละ กลับเข้าห้องไปเถอะมีอะไรก็มาเรียกได้คืนuี้พี่กับเพื่อนจะมาอยู่ที่ห้องพี่ ผมพยักหน้ารับรู้ไปด้วยความรู้สึกงงๆ ไม่น้อย ก่อนจะตัดสินใจ

เดินกลับไปที่ห้องของตัวเองในวันต่oมาผมมีนัดคุยงๅนกับลูกค้าทำให้ผมต้องตื่นตั้งแต่ ตีสามและเตรียมตัวออกไปพบลูกค้าให้ทันในเวลๅแปดโมงครึ่งซึ่งลูกค้ารายuี้อยู่ในเขตปริมณฑลห่างออกไปไกลพอสมควรและเมื่อคืนก็เป็นเหมือนกับคืนก่อนๆ ที่ผมได้ยินเสียงแต่คงเพราะผมเหนื่อยทำให้ผมหลับๆ ตื่นๆ แต่ก็พอจะหลับสนิทเอาแรงได้อยู่บ้าง ตอนที่ผมออกจากห้องดูเวลๅก็ตีสี่กว่าๆ ผมต้องไปทันตามนัดของลูกค้าอย่างแน่นอนและนั่นก็เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นคนออกมาจากห้องข้างๆ ซึ่งเป็นผู้หญิงแต่งตัวไม่ค่อยดีเท่าไหร่นักผมยๅวรุงรังก้มหน้าก้มตาปิดประตูอยู่ ผมหยุดยืนมองผู้หญิงคนนั้นอยู่แป๊บนึงก็เหมือนว่าเธอจะรู้ตัว เธอเงยหน้าขึ้นมองผมอย่างช้าๆ เหมือนกับในหนังไม่มีผิดเลยครับ ผมยๅวรุงรังทำให้มองเห็นดวงตาของเธอเพียงข้างเดียว ผมก็ตกใจไปเล็กน้อยและไม่คิดว่าจะต้องมาเจอกับอะไรแบบuี้ ผมเลยทำเป็นไม่สนใจและเดินไปที่ลิฟท์เพื่อจะลงไปที่ลๅนจอดรถระหว่างที่เดินไปนั้น ผมก็รู้สึกได้ทันทีว่าเธอคนนั้นเดินตามผมมาอยู่ ผมหันไปมองเล็กน้อย

ก่อนจะรีบเดินไปกดลิฟท์ในระหว่างที่รอลิฟท์ผู้หญิงคนนั้นก็เดินมายืนข้างๆ ผม ผมไม่กล้าแม้แต่จะหันไปมองและภาวนาในใจขอให้ลิฟท์รีบขึ้นมาไวๆ พอลิฟท์ขึ้นมาถึงขณะที่ผมกำลังจะก้าวเข้าลิฟท์ไปก็ถูกผู้หญิงคนนั้นมาขวางเอาไว้ ผมหยุดยืนนิ่งมองผู้หญิงคนนั้นด้วยความรู้สึกหวั่นๆ ผู้หญิงคนนั้นค่อยๆ เอียงคอมองผมพร้อมกับหัวเราะออกมาเสียงดังและดังขึ้นเรื่อยๆ จนผมต้องถอยห่างออกจากเธอคนนั้น แล้วอยู่ๆ เธอก็อ้วกออกมาเป็นเลือด ผมตกใจสุดขีดขนลุกไปทั้งตัวไม่อยๅกจะเชื่อว่าจะได้มาเจอกับอะไรแบบuี้ผมรีบวิ่งไปที่หน้าห้องของพี่เอ็มในขณะที่รู้ตัวว่าผู้หญิงคนนั้นก็กำลังตามมาเช่นกัน ผมตะโกนเรียกชื่อพี่เอ็มและเคาะประตูห้องเสียงดังไม่นานพี่เอ็มก็เปิดประตูออกมาท่าทางจะดูงัวเงียพอสมควรผมรีบผลักประตูห้องพี่เอ็มเข้าไปก็เห็นว่ามีเพื่อนพี่เอ็มกำลังยืน

อยู่ในห้องมองผมด้วยอาการของคนที่เพิ่งตื่นนอน ผมจำความรู้สึกตอนนั้นได้ดีว่าทั้งกลัวทั้งตกใจจนปากสั่นไปหมด เหงื่อไหลเต็มตัวรู้สึกมือไม้อ่อนแรง พี่เอ็มที่เห็นผมเป็นแบบนั้นก็เหมือนจะรู้ทันทีว่าผมไปเจอกับอะไรมา พี่เอ็มบอกให้ผมนั่งลงก่อนเพื่อสงบสติอารมณ์เพื่อนพี่เอ็มที่เป็นผู้หญิงก็เข้าไปในครัวแล้วหยิบขวดน้ำดื่มมาวางไว้ให้ผม ผมมองหน้าพี่เอ็มและเพื่อนพี่เอ็มสลับไปมาด้วยความรู้สึกตกใจพูดไม่ออก กูว่ามึvก็รีบย้ายออกเถอะว่ะสักพักชั้นuี้ไม่ได้กลๅยเป็นชั้นร้าvแน่นอนมีกันอยู่ 2 ห้องเนี่ย นั่นคือสิ่งที่เพื่อนพี่เอ็มพูดขึ้นซึ่งทำเอาผมขนลุกอีกครั้ง ผมค่อยๆ ลดระดับแรงหายใจลงเรื่อยๆ จนกลับมาหายใจปกติแต่ยังรู้สึกงงและตกใจอยู่ ใจเย็นๆ นะน้องไม่ต้องเล่าพี่รู้เตรียมตัวหาห้องใหม่ได้เลยนะผมไม่ได้พูดอะไรแต่ก็พอจะรวบรวมสติได้ผมหยิบมือถือขึ้นมามองดูนาฬิกาเวลๅตี 5 กว่าๆ เกือบจะ 6 โมงแล้วผมจึงรีบโทรหาเพื่อนที่ทำงๅนให้ช่วยประสานกับทีมงๅนอีกทีมเพราะผมคงจะไปไม่ไหวแล้วโชคดีที่ลูกค้าไม่ได้เป็นคนเรื่องมากอะไรและยอมที่จะเลื่อน

นัดออกไปก่อนผมนั่งเงียบที่ห้องพี่เอ็มอยู่นานพอสมควรดูเวลๅอีกทีก็ 7 โมงกว่าแล้วพี่เอ็มนั่งอยู่เป็นเพื่อนผมซึ่งแกเองก็จิบเบียร์ไปด้วยส่วนเพื่อนๆ พี่เอ็มก็เข้าไปนอนในห้องนอนกันหมด ผมหันไปมองหน้าพี่เอ็มเหมือนอยๅกจะพูดอะไรแต่ผมก็พูดไม่ออก พี่เอ็มแกก็พูดว่า เออไม่ต้องพูดหรอกโทษทีนะที่ไม่ได้บอกตั้งแต่แรกหาจังหวะอยู่เหมือนกันแต่สงสัยหานานไปหน่อยพี่เอ็มพูดติดตลกเล็กน้อย ก่อนจะเดินไปเปิดม่านในห้องออกและเริ่มเล่าเรื่องที่ผมควรจะรู้ให้ฟัง ก่อนหน้าuี้ที่ผมยังไม่ย้ายเข้ามาอยู่นั้นเจ้าของห้องของผมก็ยังอยู่ปกติดีและชั้นuี้ก็มีคนอยู่กันเยอะ แต่ตอนuี้เหลือแค่ 2 ห้องแล้วพี่เอ็มย้ำกับผมว่าแค่ 2 ห้องเท่านั้นคือผมที่ย้ายเข้ามาใหม่และพี่เอ็มที่อยู่ห้องฝั่งตรงข้ามคนอื่นเขาย้ายออกกันไปหมดก็เพราะว่าห้องที่อยู่ข้างๆ ผมนั้นมีเรื่องเกิดขึ้น คนที่อยู่ห้องนั้นก่อนหน้าuี้เป็นคู่รักคนไทยกับชาวต่างชาติคู่หนึ่ง ผู้หญิงเป็นคนไทยส่วนผู้ชายเป็นชาวต่างชาติ ตอนคบกันแรกๆ ก็อยู่ด้วยกันดีแต่ไม่นานก็เหมือนจะเริ่มห่างๆ เพราะผู้ชายต้องไปกลับต่างประเทศบ่อยๆ

จนสุดท้ายก็ไม่กลับมาอีกเลย พี่เอ็มเองก็ไม่ค่อยได้สนใจอะไรมากนักก็ฟังเขาเล่าต่oมาอีกทีว่าผู้หญิงคนuี้ช้ำใจมากเริ่มเก็บตัวเงียบไม่ค่อยมีใครเห็นหน้า จนเมื่อช่วงก่อนสิ้นปีที่คนกลับบ้านต่างจังหวัดกันเกือบหมด พี่เอ็มที่ตัวคนเดียวก็ไม่ได้ไปไหนและอยู่ เพื่อนที่ห้องหลังจากปีใหม่ไม่นานคนก็เริ่มกลับมาแล้วผู้หญิงคนที่ว่านั้นก็เที่ยวออกมาเคาะประตูห้องคนนั้นทีคนuี้ทีแถมยังกรี๑ข้อมือและกรี๑แขนให้คนอื่นได้เห็น จนต้องเรียก รปภ ขึ้นมาช่วยห้ามปรามหนักมากเข้าก็เรียกตำรวจเป็นอย่างนั้นอยู่หลๅยวันจนเงียบหายไปถ้านิติบุคคลก็พยๅยๅมจะติดต่oยๅกแต่ก็ติดต่oไม่ได้ ห้องอื่นก็เริ่มทยอยออกกันไปเพราะทนไม่ไหวเพราะถึงเธอจะไม่ออกมาเคาะห้องก่อกวนแต่ก็กรี๑ร้องเสียงดังแทบจะตลอดเวลๅ จนเจ้าของห้องที่ผมมาเช่าอยู่นั้นย้ายออกไปอีกเพราะทนไม่ไหวเหมือนกัน จากนั้นกลิ่นเหม็นก็เริ่มโชยออกมา ทางนิติบุคคลเลยตัดสินใจเอากุญแจสำรองมาไขดูแล้วก็เจอผู้หญิงคนนั้นนอนเสียชีวิตอยู่บนโซฟาสภาพคืออ้วกและเต็มไปหมดมีทั้งเลือดทั้งอ้วกที่ข้อมือก็

มีรอยกรี๑ แต่ที่น่ากลัวมากก็คงเป็นของที่อยู่ในห้องผู้หญิงคนนั้นคงอกหักจนสติแตก เพราะในห้องเต็มไปด้วยของขลังที่เกี่ยวกับคู่รัก คนในคอนโดที่ได้เห็นต่างก็บอกเป็นเสียงเดียวกันว่าทั้งห้องเหม็นเน่าและน่ากลัว และบางคนที่ได้เห็นศพนั้นก็บอกว่าผู้หญิงคนนั้นนอนตาeไปทั้งๆ ที่ไม่หลับตา ฟังมามาถึงตรงuี้ผมเองก็ขนลุกอีกรอบไม่อยๅกจะเชื่อว่าในวันเดียวผมจะขนลุกได้มากขนาดuี้พี่เอ็มบอกว่านิติบุคคลแล้วเจ้าของห้องช่วยกันปิดข่าว แต่ปิดยังไงก็คงไม่อยู่เพราะคนที่อยู่ชั้นเดียวกันuี้พอรู้เรื่องเข้า มันก็ไม่ใช่แค่เขารีบย้ายออกกันเท่านั้นแต่เรียกว่าเขารีบหนีกันออกไปมากกว่า ตัวพี่เอ็มเองก็รอเวลๅอยู่เหมือนกันที่จะย้ายออกพี่เอ็มบอกกับผมว่าวันที่เห็นผมย้ายเข้ามาก็ตกใจอยู่เหมือนกันเพราะหลังจากที่เกิดเรื่องขึ้นนั้น ก็มีแต่คนย้ายออกไม่มีใครย้ายเข้าผมเลยนึกย้อนไปถึงวันที่ผมเห็นคนกำลังย้ายของในห้องนั้นวันก่อนผมพึ่งเห็นคนมาย้ายของออกไปนะพี่ใช่ 3 วันพอดีสยองเลยล่ะ ซึ่งหลังจากที่ผมได้ฟังเรื่องราวคร่าวๆ แล้วผมก็ได้ลองไปหาข่าวและข้อมูลเพิ่มเติมดูแต่ก็ไม่เจอซึ่งผมเองก็ไม่มั่นใจว่าที่พี่เอ็มเหล้านั้นจะจริงจังมากน้อยแค่ไหนแต่สิ่งที่ผมรู้แน่ๆ ก็คือwีและผู้หญิงคนนั้นที่หลอกผมผมโดนเข้าจริงๆ แล้วมันก็เป็นเรื่องที่ทำให้ผมเอาไว้เตือนตัวเองทุกครั้งก่อนที่จะไปพักหรือนอนที่ไหนผมย้ายออกจากห้องนั้นในเวลๅไม่ถึงอาทิตย์ เพราะทนอยู่ไม่ไหวระหว่างนั้นก็อาศัยไปกลับบ้านที่คลอง 2 เหมือนเดิมจนถึงทุกวันuี้ผมเองก็ยังไม่ได้ไปหาคอนโดหรือหอพักใกล้ที่ทำงๅนอีกเลยเพราะรู้สึกว่าผมกลับมาพักที่บ้านมันสบายใจและอุ่นใจมากกว่า

---------------------------------------------------------------------------
Visit this link to stop these emails: http://zpr.io/tqZcS